fbpx

Opiniestuk: Creëer draagkracht voor zonne- of windpark; maak eerst een plan voordat commercieel bedrijf in beeld is

Bron: ED - Rene Manders/DCI Media

Om het klimaat te verbeteren heeft ook Nederland het Klimaatakkoord ondertekend en de afspraken vastgelegd in de Klimaatwet. Het Rijk legt het behalen van de doelstellingen neer bij de regio’s. Die ontwikkelen Regionale Energie Strategieën (RES) waarin wordt beschreven wat de mogelijkheden zijn van energiebesparing en grootschalig opwekken van elektriciteit en warmte.

Onze Metropoolregio Eindhoven (MRE) bepaalt waar wind- en zonneparken mogelijk zijn en het is aan de 21 gemeenten om op basis hiervan lokaal beleid te formuleren. De RES verwacht dat elke gemeente bijdraagt aan deze opgave en dat iedereen voordeel heeft van de energie die we duurzaam opwekken. Zodat er met betrokkenheid van inwoners een model komt voor lokaal eigendom van zonne- en windparken.

Betrokkenheid van inwoners

We hebben recent gezien hoe groot betrokkenheid van inwoners kan worden. Denk aan de commotie over het windpark in de Rips of het zonneveld in Helmond. Terwijl volgens onderzoek van de MRE bij het grootste deel van de mensen draagvlak bestaat voor de energietransitie. Waarom is er dan weinig acceptatie voor zonnevelden of windparken?

Een verklaring zou de informatieachterstand bij inwoners kunnen zijn. De meeste mensen zijn niet bekend met RES en MRE. Of met begrippen als Terawattuur, warmte- en hybridepompen, isoleren, zonthermie en aquathermie. Met veel meningen van leken en deskundigen die het niet altijd eens zijn over nut, noodzaak en effecten. Zie door de bomen dan het bos nog maar eens te vinden. Daarnaast lijkt de opbrengst van duurzaam opgewekte energie niet terug te vloeien naar de samenleving. Commerciële partijen staan te trappelen omdat ze een verdienmodel zien.

“De kunst is inwoners van meet af aan, consequent, periodiek, goed te informeren, de gelegen­heid te geven mee te denken, vragen te stellen en een appèl te doen op hun draag­kracht”

Ook de gemeente Helmond spreekt over draagvlak bij inwoners en vraagt zich af wat de definitie is. Wij vinden draagvlak een ongelukkig gekozen woord omdat dat inactiviteit impliceert. Inwoners moeten gedogen of ondersteunen wat het college bedacht heeft. Wij spreken liever over draagkracht, waarbij inwoners zelf aan de slag gaan met duurzaamheid en zelf nadenken over hun bijdrage. De RES gaat hier ook van uit. We zullen de inwoners wel moeten helpen. Het blijkt lastig de informatie te vinden, begrippen en interactie te doorgronden en de structuur te kennen die er in regionaal verband is om de klimaatdoelen te bereiken.

We zullen ons meer moeten inspannen om onze inwoners mee te nemen. Wat de doelstellingen zijn en wat die betekenen voor de regio. Hoe we dit in regionaal verband met elkaar oppakken. Welke gebieden aangewezen zijn voor opwek van duurzame energie en waarom er in Helmond maar een beperkt aantal aangewezen gebieden zijn. Waarom iedereen de plicht moet voelen deze ruimte te benutten. Hoe we eventuele ervaren nadelige effecten voor buurtgenoten kunnen opheffen. 

Sociale media en lokale blaadjes

De kunst is om inwoners van meet af aan, consequent, periodiek, goed te informeren. De gelegenheid te geven mee te denken, vragen te stellen en een appèl te doen op hun draagkracht. Waarbij voorop mag staan hoe we samen een schonere en gezondere omgeving creëren en wat het inwoners oplevert. En dat alles VOORDAT commerciële partijen aan de deur rammelen. Wellicht verlopen discussies over zonnevelden dan anders.

De gemeente informeert de burgers vaak via sociale media, lokale blaadjes die soms niet consequent bezorgd worden en een vaak inhoudelijk onvoldoende gemeentelijke website. Dan kun je van de inwoners geen draagkracht verwachten, maar zal dit met veel gepolder gepaard gaan, zonder doelstellingen voldoende te bereiken.

Ine Warmerdam – namens plan!